Podatki w Hiszpanii: wszystko, co musisz wiedzieć o systemie podatkowym tego kraju

Hiszpania to nie tylko kraj o bogatej kulturze, unikalnej architekturze i łagodnym klimacie śródziemnomorskim, ale także państwo z rozwiniętym systemem podatkowym.
Wpłaty do budżetu są istotnym elementem stabilności finansowej. To oni zapewniają rozwój infrastruktury, realizację programów socjalnych i świadczenie usług publicznych.

Zrozumienie niuansów podatkowych w Hiszpanii jest istotne zarówno dla rezydentów, jak i nierezydentów tego kraju, zwłaszcza jeśli rozważają przeprowadzkę do tego kraju.Dlatego sugerujemy, aby zapoznali się Państwo ze specyfiką systemu podatkowego tego śródziemnomorskiego państwa i obowiązkami podatników, co pomoże Państwu uniknąć typowych błędów, grzywien i innych problemów.

System podatkowy w Hiszpanii

Prawo podatkowe Hiszpanii w 2024 roku regulowane jest 46 aktami normatywnymi. Są one rejestrowane w Kodeksie Podatkowym. Zgodnie z nią wszystkie potrącenia otrzymywane przez skarb państwa można podzielić na kilka kategorii. Najważniejsze z nich:

• opłaty związane z procedurami administracyjnymi;
• ukierunkowane wpłaty, np. te przeznaczone na poprawę infrastruktury;
• obowiązkowe potrącenia – stanowią ogólną część systemu podatkowego.

Wszyscy podatnicy w Hiszpanii, niezależnie od tego, czy są rezydentami tego kraju, czy nie, posiadają numer identyfikacyjny. Konieczne jest założenie konta bankowego i dokonywanie transakcji finansowych na terenie kraju.

Obowiązkowe podatki w Hiszpanii dla osób fizycznych

Obowiązkowe podatki dla osób fizycznych zgodnie z prawem hiszpańskim można podzielić na kilka grup. Zależą one od dochodów, majątku i innych czynników. Najważniejsze z nich:

• podatek dochodowy, który przewiduje progresywną lub stałą skalę;
• VAT;
• podatek od zakupu, posiadania i sprzedaży nieruchomości w Hiszpanii.

Stawki podatkowe dla każdego rodzaju odliczenia mogą się różnić w zależności od regionu, ponieważ poszczególne regiony autonomiczne mają prawo wpływać na ich wysokość.

Głównym podatkiem jest podatek dochodowy

Dla rezydentów obejmuje ona stawki progresywne. Ich wysokość może się wahać od 19% dla dochodów do 12 450 EUR do 47%, jeśli kwota przekracza 300 000 EUR.

Dla nierezydentów obowiązują stawki stałe – od 19% dla obywateli zamieszkałych w UE do 24% dla pozostałych. Ponadto hiszpańskie prawo podatkowe zwalnia niektóre kategorie obywateli z płacenia składek. Należą do nich naukowcy i uczestnicy misji pokojowych.

Podatek od wartości dodanej (VAT) w danym kraju zależy od rodzaju produktu lub usługi. Na przykład produkty podstawowe objęte są stawką 4%, niektóre usługi – 10%, a pozostałe dobra i usługi – 21%. Nierezydenci mają prawo do zwrotu części podatku VAT przy opuszczaniu kraju.

Stawka podatku waha się od 0,4% do 1,1% w zależności od wartości katastralnej nieruchomości i regionu.

Obowiązkowe są również składki na poczet majątku, zysków kapitałowych, spadków i ubezpieczeń. Przykładowo, w przypadku dużych aktywów (powyżej 10 mln EUR) stawka może wzrosnąć do 3,5%.

Przy sprzedaży nieruchomości sprzedawca płaci podatek od zysków kapitałowych. Obejmuje ona pewien %, który oblicza się na podstawie różnicy wartości aktywów w momencie ich zakupu i sprzedaży.

Podatki transportowe są również wliczone. Zależą one od mocy silnika samochodu.

Cechy podatków od nieruchomości w Hiszpanii: różnice dla rezydentów i nierezydentów

System opodatkowania osób zamieszkałych i niebędących rezydentami kraju ma swoje własne niuanse związane z dochodami i majątkiem.

Rezydentami są osoby, które:

• przebywają w kraju dłużej niż 183 dni w roku;
• pracują lub prowadzą działalność gospodarczą w Hiszpanii;
• mają w kraju najbliższych krewnych, których w pełni popierają.

Aby uzyskać status rezydenta, należy uzyskać certyfikat. Wniosek o jego wydanie możesz złożyć na stronie internetowej urzędu skarbowego lub w jednym z urzędów w miejscu zamieszkania.

Podatki w Hiszpanii dla osób niebędących rezydentami

Jeśli nie jesteś rezydentem Hiszpanii, podatki będą następujące:

• stały podatek dochodowy od osób fizycznych lub podatek dochodowy od osób fizycznych, o którym pisaliśmy powyżej – od 19% (dla obywateli UE) do 24% (pozostałe kraje);
• odliczenia od majątku – ich stawka waha się od 0,2% do 3,5%. Kwoty do 700 tys. EUR nie podlegają opodatkowaniu;
• podatek od nieruchomości – jej wysokość ustalana jest na podstawie kosztów nieruchomości i stawek komunalnych danego regionu;
• podatek od dywidend i należności licencyjnych – jego wysokość jest zbliżona do podatku dochodowego od osób fizycznych – 19% dla obywateli krajów UE do 24% dla rezydentów innych krajów;
• VAT – jego stawka wliczona jest w koszt towarów i usług. Osoby niebędące rezydentami Hiszpanii mogą odzyskać część podatku VAT przy opuszczaniu tego kraju, korzystając z systemu Tax Free;
• podatek transportowy – jego wielkość ustalana jest przez władze miejskie i zależy od autonomii i mocy pojazdu.

Osoby niebędące rezydentami Hiszpanii muszą dokonywać kwartalnych wpłat na podstawie dochodów uzyskanych w kraju i aktywów znajdujących się również na terenie Hiszpanii.

Podatki w Hiszpanii od działalności gospodarczej i przedsiębiorczości

W Hiszpanii podatki dla przedsiębiorców i spółek obejmują kilka stawek. Najważniejszym podatkiem jest podatek dochodowy od stowarzyszeń i spółek akcyjnych. To jest 25%.

Niektóre kategorie przedsiębiorstw mogą jednak kwalifikować się do obniżek lub podwyżek podatków. Ich rozmiar wynosi:

• 1% na fundusze inwestycyjne;
• 15% dla nowych przedsiębiorstw w pierwszych latach działalności;
• 23% dla przedsiębiorstw o ​​obrotach poniżej 1 mln EUR;
• 30% dla banków;
• 20% dla spółdzielni.

Podstawę opodatkowania dla przedstawicieli handlowych ustala się na podstawie dochodu osiągniętego w okresie sprawozdawczym, z uwzględnieniem wcześniejszych strat i korekt.

Ponadto Hiszpania wprowadziła ustawę o start-upach. Przewiduje specjalne warunki odliczeń dla zagranicznych specjalistów i inwestorów. Do zalet zalicza się korzyści dla kapitału pozyskanego na terenie kraju oraz uproszczony system podatkowy.

Ponadto mieszkańcy i nierezydenci kraju, w tym przedsiębiorcy, mają obowiązek uiszczania składek na fundusz ubezpieczeń społecznych. Pracodawcy płacą podatki za swoich pracowników, natomiast osoby prowadzące działalność na własny rachunek muszą je płacić samodzielnie. Składki te zapewniają dostęp do świadczeń socjalnych, w tym emerytur i opieki zdrowotnej.

Uchylanie się od płacenia podatków w Hiszpanii: jakie są konsekwencje?

Niepłacenie podatków w Hiszpanii może skutkować poważnymi konsekwencjami, w tym grzywnami, karami, a nawet postępowaniem karnym. W przypadku uchylania się od płacenia potrąceń lub ukrywania kapitału offshore, kary pieniężne mogą wynieść 100% kwoty zadłużenia, a w niektórych przypadkach nawet 150%.

Niepłacenie podatków od nieruchomości może skutkować konfiskatą mienia i utratą prawa do zezwolenia na pobyt w Hiszpanii.

Ponadto za spóźnioną zapłatę podatków naliczana jest kara. W pierwszych miesiącach może to być do 15% kwoty zadłużenia, jednak jeśli opóźnienie wynosi ponad rok, kara wzrasta do 20%. Ogranicza również prawo właściciela do dysponowania swoim majątkiem, łącznie z zamrożeniem rachunków bankowych i ewentualną konfiskatą mienia.

Ponadto niezapłacenie podatków może skutkować postępowaniem sądowym, co poważnie komplikuje życie dłużnika.

Zalety systemu podatkowego kraju

Hiszpański system podatkowy przyciąga przedsiębiorców i inwestorów z kilku powodów.

Przykładowo, nowe przedsiębiorstwa mogą skorzystać z zachęt lub czasowych zwolnień z opłat. Dla start-upów i inwestorów przewidziane są obniżone stawki: np. 50% zysków z inwestycji nie podlega opodatkowaniu, jeśli kwota nie przekracza 100 tys. euro. Przedsiębiorstwa o niewielkich obrotach korzystają z odliczeń według obniżonych stawek, a w niektórych przypadkach mogą liczyć na obniżenie podatku VAT nawet o 10% lub w wyjątkowych sytuacjach nawet do 0%.

Ponadto młodzi ludzie otrzymują ulgi podatkowe przy zakupie różnego rodzaju nieruchomości na terenie kraju. Przykładowo w Andaluzji obywatele poniżej 35 roku życia płacą tylko 3,5% podatku od zakupu nieruchomości o wartości do 150 tys. euro. Natomiast ogólna stawka na szczeblu krajowym wynosi 6%, chyba że władze lokalne postanowią inaczej.